شمارهٔ ۳۰

از کمال خجندی در رباعیات

گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنان

گفتم که چو قدم چه بود گفت کمان

گفتم تو بیایی چه بری گفت که دل

گفتم چو دهم تا نروی گفت که جان

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۹

بعدیشمارهٔ ۳۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید