غزلیات
از مجموعه اشعار خیالی بخارایی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من شمع را سوخت دل از غصّه چراغش روشن سر نه پیچم ز رضای تو اگر تیغ زنی چه کنم گر ننهم حکم خ…
شمارهٔ ۳۱۲
ای مهر تو انیس دل ناتوان من ذکر لب و دهان تو ورد زبان من تا نام تو شنید و نشان تویافت دل دیگر اثر نیافت ز نام و نشان من …
شمارهٔ ۳۱۳
با آنکه بر مزارم نگذشت قاتل من هردم گل وفایش می روید از گِل من فردا که در حسابی آید حصول هرکس جز رنج و غصّه نبوَد از عشق…
شمارهٔ ۳۱۴
به غیر چشمهٔ حیوان کرا رسد گفتن حکایت لب لعل تو را به آب دهن مرا سرشک ز گوهر چنان توانگر ساخت که غیر تیغِ تو قرضی نماند …
شمارهٔ ۳۱۵
تا دست دهد روی چو خورشید تو دیدن بر ماست دعا گفتن و از صبح دمیدن گل گوش همه بر سخن حسن تو دارد بد نیست ز خوبان سخن خوب ش…
شمارهٔ ۳۱۶
تا رندی و نیاز نشد رسم و راه من ضامن نگشت یار به عفو گناه من طاعات را چه قیمت و عصیان چه معتبر جایی که لطف دوست بود عذر …
شمارهٔ ۳۱۷
تا می فشاند سوز دل خون از کباب خویشتن هرگز ندیدم اشک را دیگر بر آب خویشتن این داروگیر عارض و زلف تو هم خواهد گذشت دایم ن…
شمارهٔ ۳۱۸
گر تو را میلی ست بر قتل زبون خویشتن سهل باشد ما بحل کردیم خون خویشتن زلف تو بخت من است امّا ندارم حاصلی جز پریشانی ازاین…
شمارهٔ ۳۱۹
گرچه اسرار نهانی می شود معلوم من زآن چه حاصل چون نشد هیچ آن دهان مفهوم من یار بوسی وعده فرمود از دهان خود مرا آه اگر گرد…
شمارهٔ ۳۲۰
گر شود بر خاک کویت فرصت سر باختن خویش را خواهد سرشک اوّل به پیش انداختن گفته ای چو نی ز غم کو هر شبی مهمان تست می خورم غ…