غزلیات
از مجموعه اشعار خیالی بخارایی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
تا در دلت غمی بوَد از دلپذیر خویش پوشیده دار از همه ما فی الضمیر خویش دل را نگاه دارکه در فنّ دلبری شوخی ست چشم او که ند…
شمارهٔ ۲۷۲
چه کرد سرو به قدّت که بر کشیدندش چه گفت شمع به رویت که سر بریدندش ز دیده دوش چه دیدند سایلان سرشک که یک به یک همه بر روی…
شمارهٔ ۲۷۳
چون طلب کردیم فیضی از سحاب رحمتش خرمن پندار ما را سوخت برق غیرتش پایهٔ اقبال بالا از علوّ همّت است هرکه را این پایه باشد…
شمارهٔ ۲۷۴
در عشق از آن خوشدلم از چشم ترِ خویش کاو صرف رهت کرد به دامن گهر خویش ما را که امید نظر مرحمت از توست هر لحظه چه رانی چو …
شمارهٔ ۲۷۵
دلا به دست هوس تار زلف یار مکش در او مپیچ و بلا را به اختیار مکش که فتنه یی ست به هر تاب طرّهٔ او را چو تاب فتنه نداری ت…
شمارهٔ ۲۷۶
کجاست ساغر می تا به گردش آرندش که عمر رفت و حریفان در انتظارندش به حلقه یی که حساب سگان او گذرد رقیب کیست که باری کسی شم…
شمارهٔ ۲۷۷
دل چو گشت از جام معنی جرعه نوش دلقِ صورت کرد رهن می فروش عیب خرقه گفتن از نامردمی ست دولت رندی که باشد عیب پوش باز از جو…
شمارهٔ ۲۷۸
روزگاری ست که از غایت نادانی خویش چون خطت نامه سیاهم ز پریشانی خویش آنچنان کفر سر زلف تو بدنامم کرد که خجل می شوم از نام…
شمارهٔ ۲۷۹
گر ترحّم نکند طرّهٔ بی آرامش مرغ دل جان نتواند که برد از دامش هرکه خواهد که به کامی رسد از نخل بتان صبر باید به جفایی که…
شمارهٔ ۲۸۰
ما را به درِ دوست گشاد از هوس خویش وقتی ست که دارد سگ آن کوی کس خویش تا کی برِ آن روی بلافی گل رعنا؟ بگذار دو رویی و نگر…