گردش دوران [۵۶-۳۵]
از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
فهرست اشعار
رباعی ۴۵
عالَم اگر از بهرِ تو می‌آرایند، مَگْرای بدان که عاقلان نگرایند بسیار چو تو روند و بسیار آیند بِرْبای نصیبِ خویش کِتْ برب…
رباعی ۴۶
از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز بازآمده‌ای کو که به ما گوید راز؟ هان! بر سر این دو راهه از روی نیاز چیزی نگذاری که نمی‌آ…
رباعی ۴۷
مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت بی‌مونس و بی‌رفیق و بی‌همدم و جفت زنهار! به کس مگو تو این رازِ نهفت هر لاله که پَژْ…
رباعی ۴۸
* پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری گفتم نکنی ز رفتگان اِخباری؟ گفتا مِی خور که همچو ما بسیاری، رفتند و کسی بازنیامد باری!
رباعی ۴۹
بسیار بگشتیم به گِرْدِ در و دشت اندر همه آفاق بگشتیم به گشت کس را نشنیدیم که آمد زین راه راهی که برفت، راهرو بازنگشت!
رباعی ۵۰
ما لُعْبَتَکانیم و فلک لُعبَت‌باز از روی حقیقتی نه از روی مَجاز یک‌چند در این بساط بازی کردیم رفتیم به صندوقِ عدم یک‌یک …
رباعی ۵۱
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام زِ ما و نه نشان خواهد بود زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَل زین پس چو نباشیم، ه…
رباعی ۵۲
بر مَفْرشِ خاک خفتگان می‌بینم در زیر زمین نهفتگان می‌بینم چندانکه به صحرای عدم می‌نگرم، ناآمدگان و رفتگان می‌بینم!
رباعی ۵۳
این کهنه رِباط را که عالم نام است آرامگَهِ اَبْلَقِ صبح و شام است بزمی‌ست که واماندهٔ صد جمشید است گوری‌ست که خوابگاهِ ص…
رباعی ۵۴
آن قصر که بهرام در او جام گرفت آهو بچه کرد و روبَهْ آرام گرفت؛ بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر، دیدی که چگونه گور بهرام گر…