دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در ترانههای خیام (صادق هدایت)
فهرست اشعار
رباعی ۱۱۸
روزیست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد ابر از رُخِ گلزار همیشوید گَرْد بلبل به زبانِ پهلوی با گلِ زرد فریاد همیزند که م…
رباعی ۱۱۹
فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت با یک دو سه تازه دلبری حورسرشت پیش آر قَدَح که بادهنوشانِ صَبوح آسوده ز مسجداند …
رباعی ۱۲۰
بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش است در صَحنِ چمن رویِ دلافروز خوش است از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیست خوش باش و ز دی مگو …
رباعی ۱۲۱
ساقی! گل و سبزه بس طربناک شده است دریاب که هفتهٔ دگر خاک شده است مِی نوش و گُلی بچین، که تا درنِگری گل خاک شده است و …
رباعی ۱۲۲
چون لاله به نوروز قَدَح گیر به دست با لالهرخی اگر تو را فرصت هست مِی نوش به خرمی که این چرخِ کبود ناگاه تو را چو خاک گر…
رباعی ۱۲۳
* هر گه که بنفشه جامه در رنگ زند در دامنِ گل بادِ صبا چنگ زند هشیار کسی بُوَد که با سیمْبَری مِی نوشد و جام باده بر سنگ …
رباعی ۱۲۴
برخیز و مخور غمِ جهانِ گُذران خوش باش و دمی به شادمانی گذران در طَبْعِ جهان اگر وفایی بودی نوبت به تو خود نیامدی از دگرا…
رباعی ۱۲۵
در دایرهِٔ سپهرِ ناپیدا غور مِی نوش به خوشدلی که دوْر است به جور نوبت چو به دوْرِ تو رَسَد آه مکن جامیست که جمله را چشا…
رباعی ۱۲۶
از درسِ علوم جمله بگریزی بِهْ و اندر سرِ زلفِ دلبر آویزی به زآن پیش که روزگار خونت ریزد تو خونِ قِنینه در قَدَح ریزی بِه…
رباعی ۱۲۷
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ…