رباعیات محتمل

از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی

دسته‌بندی

۴۹

شعر

فهرست اشعار

ز آن گه که نهادِ خلق بنهادستند بر هرچه قرار داده شد، شادستند بیشی طلبان، به‌هم در افتادستند بیشی مطلب که دادنی دادستند

چون قاعدۀ وجودِ ما بنهادند در مشورتم پیام نفرستادند چون کارِ مرا قرار بی من دادند دانم که مرادِ من در او ننهادند

در دهر، چو آوازِ گُلِ تازه دهند فرمای بُتا که مَی به اندازه دهند از حور و قصور، وَز بهشت و دوزخ فارغ بنشین که آن خودْ آو…

در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید وز من، همه کارِ نا نکو می‌آید جان عزمِ رحیل کرد، گفتم: بمرو گفتا: چه کنم؟ خانه فرو می‌آی…

سنّت بکن و فریضۀ حق بگزار وآن لقمه که داری از کسانْ باز مدار غیبت مکن و دل کسی را مازار در عهدۀ آن جهان منم، باده بیار!

چرخا! فلکا! نه عقل داری، نه بصر هرگز نکنی به حالِ آزاده نظر نامردان را بر آسمان بُردی سر احسنت، زهی چرخ مُخَنّثْ پرور!

آنی که نبودت به خور و خواب نیاز کردند نیازمندت این چارْ انباز هر یک به تو آنچه داد، بستانَد باز تا باز چنان شوی که بودی …

ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز و آن کودکِ خاک‌ْبیز را بنگر تیز پندش ده و گو که نرمْ نرمکْ می‌بیز مغزِ سرِ کیقباد و چشمِ پ…

مرغی دیدم نشسته در مشهدِ طوس در پیش گرفته کلّۀ کیکاوس با کلهّ همی‌گفت به افسوسْ افسوس کو تاج مرصّع و کجا نالۀ کوس؟

در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش وز کاسه و کوزۀ کسان، دست بکش زآن پیش که در مجلسِ عمرت گویند کای ساقی! بادۀ قیامست، بکش!

۳/۵