سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی

دسته‌بندی

۲۱۱

شعر

فهرست اشعار

نشستند و باده بیاراستند ز هر سوی رامشگران خواستند ز اسبان و از گاو کشته هزار همان بهر مهمان آن نابکار ز بهر همان عوج مرد…

چو طلاج بشنید ازو گشت زرد بدانست آن تیغ را در نبرد نشان بود آن تیغ اندر جهان میان کهان و میان جهان بلرزید طلاج بر دشت جن…

به ناگاه برخاست گرد سیاه که تاریک شد چشمه هور و ماه از آن گرد برخواست آواز کوس زمانه بشد سر به سر آبنوس سنان‌های خونی سر…

سپیده بغرید عوج پلید چنین کرد آواز سوی شدید که فرمای تا لشکری صف کشند ز نیرو همه شعله تف کشند که امروز من اندرین دشت جنگ…

درآوردگه عوج را بدید بدان گونه گفتار او را شنید یلی دید با ساز آوردگاه نهاده به سر بر ز آهن کلاه چو دید آن خوش آینده خوب…

درین گفتگو بود سالار سام که ناگه برون تاخت پس قهقهام بدو گفت کای خیره بدگمان چرا لاف داری همی هر زمان ندیدی سواری که از …

سفیده سفیداج زد در سپهر طلاکار گردید ازو نور مهر چو نقاش بر چرخ آغاز کرد سر رنگ‌های جهان باز کرد ازین روی در بزم شداد عا…

چو یک پاس بگذشت از تیره شب همه بسته بهر شبیخون دو لب شب تار مانند دریای قار چو زنگی زمین و زمان گشته تار به بر کرده گیتی…

چو خورشید بنهاد بر سر کلاه به تخت فلک باز بنشست شاه بزد سکه بر چرخ گردنده هور زمین و زمان گشت ازو پر ز نور خبر شد به نزد…

چو لشکر شنیدند ازو این سخن نجنبید یک تن از آن انجمن مگر پور شداد شوم پلید برانگیخت اسبش ز جا خود شدید تو گفتی مگر دیو بد…

۱۸/۲۲