شوقیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
بیش ازین بی همدمی در خانه نتوانم نشست بر امید گنج در ویرانه نتوانم نشست در ازل چون با می و میخانه پیمان بسته ام تا ابد ب…
شمارهٔ ۶۲
راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود در میان باغ کاران یا کنار زنده رود باده در ساغر فکن ساقی که من رفتم بباد رود را بر س…
شمارهٔ ۶۳
ان شکر لب که نباتش ز شکر می روید از سمن برگ رخش سنبل تر می روید می رود آب گل از نسترنش می ریزد و ارغوان و گلش از راهگذر …
شمارهٔ ۶۴
می کشندم بخرابات و در آن می کوشند که بیک جرعه ی می آب رخم بفروشند دیگران مست فتادند و قدح ما خوردیم پختگان سوخته و افسرد…
شمارهٔ ۶۵
تا بر آید نفس از عشق دمی باید زد بر سر کوی محبت قدمی باید زد چهره بر خاک در سیمبری باید سود بوسه بر صحن سرای صنمی باید ز…
شمارهٔ ۶۶
پیداست که از دود دم ما چه برآید یا خود ز وجود و عدم ما چه برآید ای صبح جهانتاب دمی همدم ما باش وانگاه ببین تا زدم ما چه …
شمارهٔ ۶۷
دلم از دست بشد تا بسر او چه رسد وین جگر سوخته را از گذر او چه رسد از برم رفت و من بیدل و دین بر سر راه مترصد که پیامم زب…
شمارهٔ ۶۸
این چه بادست که از سوی چمن می آید وین چه خاکست کزو بوی سمن می آید این چه انفاس روان بخش عبیر افشانست که ازو رایحه ی مشک …
شمارهٔ ۶۹
سپیده دم که صبا بر چمن گذر می کرد دل مرا ز گلستان جان خبر می کرد چو غنچه از لب آن سیمبر سخن می گفت دهان غنچه پر از خرده …
شمارهٔ ۷۰
پشت بر یار کمان ابروی ما نتوان کرد خویشتن را هدف تیر بلا نتوان کرد کشته ی تیغ ملامت برضا نتوان شد حذر از ضربت شمشیر قضا …