شوقیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
روز رخسار تو ماهی روشنست خال هندویت سیاهی روشنست منظر چشمم که خلوتگاه تست راستی را جایگاهی روشنست گر برویت کرده ام تشبیه…
شمارهٔ ۳۲
لعل شیرین تو وصفش بر شکر باید نوشت مهر رخسار تو شرحش بر قمر باید نوشت ماجرای اشکم از روی تناسب یک به یک مردم دریانشین را…
شمارهٔ ۳۳
بدایت غم عشّاق را نهایت نیست نهایت ره مشتاقرا بدایت نیست سخن بگوی که پیش لب شکر بارت حدیث شکر شیرین بجز حکایت نیست بسی ش…
شمارهٔ ۳۴
دلا جان در ره جانان حجابست غم دل در جهان جان حجابست اگر داری سری بگذر ز سامان که در این ره سر و سامان حجابست ز هستی هر چ…
شمارهٔ ۳۵
بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست ز رشک طلعت او شمعِ انجمن بنشست فشاند سنبل و چون گل ز غنچه رخ بنمود کشید قامت و چون سرو د…
شمارهٔ ۳۶
اگر ترا غم امثال ما بود غم نیست که درد را چو امید دوا بود غم نیست دوا پذیر نباشد مریض علت شوق وی چو روی مرض در شفا بود غ…
شمارهٔ ۳۷
ورطهٔ پر خطر عشق تو را ساحل نیست راه پر آفت سودای تو را منزل نیست گر شوم کشته بدانید که در مذهب عشق خونبهای من دلسوخته …
شمارهٔ ۳۸
کو دل که او به دام غمت پایبند نیست صیدی به دست کن که سرش در کمند نیست با دلبری سمتگر و سرکش فتادهام کو را خبر ز حال من…
شمارهٔ ۳۹
با تو نقشی که در تصوّر ماست بزبان قلم نیاید راست حاجت ما توئی چرا که ز دوست حاجتی به ز دوست نتوان خواست ماه تا آفتاب روی…
شمارهٔ ۴۰
غرّه ی ماه جز آن عارض شهر آرا نیست شاخ شمشاد چو آن قامت سرو آسا نیست روح بخشست نسیم نفس باد بهار لیک چون نکهت انفاس تو ر…