شمارهٔ ۹۸

از خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال - رباعیات

روزی که نه باغ بود و نی گل، نه سمن

یک لحظه نبود بی مِی آن سرو چمن

او بود و من و طرف لب جوی ولیک

بر طرف لب جوی نه او بود و نه من

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۷

بعدیشمارهٔ ۹۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید