پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۲

از خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - بدایع الجمال - رباعیات

چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شب‌های دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید