رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

از من شب هجر می‌بپرسید حباب دریای غمم کدام آرام و چه خواب در دل بود آرام و خیالی هر موج در دیده خیال خواب شد نقش بر آب

سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب بار همه خار و خس کشیدیم چو آب آخر به وطن نیارمیدیم چو آب رفتیم و ز پس باز ندیدیم چو آب

بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب چشمی دارم چو لعل شیرین همه آب جسمی دارم چو جان مجنون همه درد جانی دارم چو زلف لیلی همه تا…

ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب آبی چو خماهن، آتشی چون سیماب از هیبت آن آب تن آتش تاب رفت آتشی از آتش و آبی از آب

خاقانی را ز بس که بوسید آن لب دور از لب تو گرفت تبخال از تب آری لبت آتش است خندان ز طرب از آتش اگر آبله خیزد چه عجب

طوطی‌دم دینارنشان است آن لب غمّاز و دوروی از پی آن است آن لب زنهار میالای در آن لب نامم کآلودهٔ لب‌های کسان است آن لب

گر من به وفای عشق آن حورنسب در دام دگر بتان نیفتم چه عجب حاشا که چو گنجشک بُوَم دانه‌طلب کان ماه مرا همای داده‌است لقب

از عشق بهار و بلبل و جام طرب گل جان چمن بود که آمد بر لب لب کن چو لب چمن کنون لعل سلب جان چمن و جان چمانه بطلب

آمد به چمن مرغ صراحی به شغب جان تازه کن از مرغ صراحی به طرب چون بینی هر دو مرغ را گل در لب بنشین لب جوی و لب دلجوی طلب

خاقانی اگرچه در سخن مردوَش است در دست مخنثان عجب دستخَوش است خود هر هنری که مرد ازو زهرچش است انگشت نمای نیست، انگشت‌کش …

۲/۳۶