قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهر نانت جوین چراست سخنهات گندمی مردی، چرا شوی به در عامه طفلوار شیری، چرا کنی ز سر لابه س…
شمارهٔ ۳۴۲
باور نکردمی که رسد کوه سوی کوه مردم رسد به مردم، باور بکردمی کوهی بُد این تنم که بدو کوه غم رسید من مردمم چرا نرسیدم به …
شمارهٔ ۳۴۳
گر از غم خلاصی طلب کردمی هم از نای نوشی سبب کردمی مرا غم ندیمی است خاص ارنه من چو عامان به نوعی طرب کردمی اگر غم طلاق از…
شمارهٔ ۳۴۴
عالمی بس دیو رای است ارنه من نام حور مه نقابش کردمی ارغوانش زعفران ساید همی ور نسودی من عتابش کردمی شهربانووار چون رفتی …
شمارهٔ ۳۴۵
اهل بایستی که جان افشاندمی دامن از اهل جهان افشاندمی گر مرا یک اهل ماندی بر زمین آستین بر آسمان افشاندمی شاهدان را گر وف…
شمارهٔ ۳۴۶ - در مرثیهٔ اهل بیت خود
چشمهٔ خون ز دلم شیفتهتر کس را نی خون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی تنم از اشک به زر رشتهٔ خونین ماند هیچ زر رشته از…
شمارهٔ ۳۴۷ - در هجو رشید الدین وطواط
رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردی به زیر پوست همی دان که بس گران جانی گه شناس قبول از دَبور بیخبری گه تمیز قبل از دُبُر نمی…
شمارهٔ ۳۴۸ - در مرثیهٔ سلطان شرق
گویند کز تبی ملک الشرق درگذشت ای قهر زهردار الهی چنین کنی مرگ از سر جوان جهانجوی تاج برد ای مرگ ناگهان تو تباهی چنین کن…
شمارهٔ ۳۴۹
صانعا شکر تو واجب شمرم که وجود همه ممکن تو کنی کائنا من کان خاک در توست که زخاک این همه کائن تو کنی گرچه از وجه عدم عین …
شمارهٔ ۳۵۰
ز آب سخن بحر ارجیش را من مدد میدهم تا تو تاثیر بینی ازین بحر ماهی گرفتندی اکنون چو من آمدهستم صدفگیر بینی