قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱ - در جواب هجوی که در بارهٔ او گفته بودند
شنودهای دم خاقانی از مدیح کسان کنون هجای خسان میشنو که هم شاید هجای بولهب ایزد بگفت و میشایست که او هجای سگی گفت رو ک…
شمارهٔ ۱۸۲
که گفت آنکه خاقانی سحرپیشه دگر خاص درگاه سلطان نشاید بلی راست گفت او و پی بردم آن را که دیو آبدار سلیمان نشاید گرانی ببر…
شمارهٔ ۱۸۳
آسمان داند که گاه نظم و نثر بر زمین چون من مبرز کس ندید در بیانم آب و در فکر آتش است آبی از آتش مطرز کس ندید ز آتش موسی …
شمارهٔ ۱۸۴
خاقانیا ز عارضهٔ درد دل منال کز ناله هیچ درد نشان بهی ندید بیمار روزگار هم از اهل روزگار روی بهی ندید که جز روبهی ندید
شمارهٔ ۱۸۵
روزی میان بادیه بر لشکر عجم دست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید دیوان میغ رنگ سنانکش چو آفتاب کز نوک نیزهشان سرکیوان زیان…
شمارهٔ ۱۸۶ - بالبدیهه در مدح ابوالهیجا خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروان شاه
سلاطین نژادا خلیفه پناها توئی مملکت بخش و اسلام پرور از آن گشت شروان سمرقند اعظم که گردون تو را خواند خاقان اکبر اثیر اس…
شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خود
یکی دو زایند آبستنان مادر طبع ز من بزاد به یکباره صدهزار پسر یکان یکان حبشی چهره و یمانی اصل همه بلال معانی، همه اویس هن…
شمارهٔ ۱۸۸
خاقانیا به تقویت دوست دل مبند وز غصهٔ نکایت دشمن جگر مخور چون شد تو را یقین که بد و نیک ز ایزد است بر کس گمان به دوستی و…
شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود
چون من خطر زدم به فراق از پی وحید جان از پی وحید برآمد بدان خطر آمد به گوش من خبر جان سپردنش جانم ز راه گوش برون شد بدان…
شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین
جهان پیمانه را ماند به عینه که چون پر شد تهی گردد به هر بار کنون از مرگ صدر الدین تهی گشت نپندارم که پر گردد دگر بار