قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
عشق بیفشرد پا بر نمط کبریا برد به دست نخست هستی ما را ز ما ما و شما را به نقد بی خودیی در خور است زانکه نگنجد در او هستی…
شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
ای صفت زلف تو غارت ایمان ما عشق جهان سوز تو بر دل ما پادشا بر در ایوان توست پای شکسته خرد بر سر میدان توست دست گشاده هوا…
شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم
نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صبا عقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا روح روان است آب بیعمل امتحان زر خلاص است خاک بیا…
شمارهٔ ۱۴ - مطلع چهارم
داد مرا روزگار مالش دست جفا با که توانم نمود نالش از این بی وفا در سرم افکند چرخ با که سپارم عنان بر لبم آورده جان با که…
شمارهٔ ۱۵ - در ستایش ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه
صبح است کمانکش اختران را آتش زده آب پیکران را هنگام صبوح موکب صبح هنگامه دریده اختران را بر صرع ستارگان دم صبح ماند نفس …
شمارهٔ ۱۶ - مطلع دوم
ای رای تو صیقل اختران را افسر توئی افسر سران را خاک در تو به عرض مصحف جای قسم است داوران را هر هفته ز تیغ تو عطیت هفت اق…
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب خیمهٔ روحانیان کرد معنبر طناب شد گهر اندر گهر صفحهٔ تیغ سحر شد گره اندر گره حلقهٔ درع سحا…
شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر)
رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتاب رفت به چرب آخوری گنج روان در رکاب کحلی چرخ از سحاب گشت مسلسل به شکل عودی خاک از نبات گش…
شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
جبههٔ زرین نمود طرهٔ صبح از نقاب خندهٔ شب گشت صبح خندهٔ صبح آفتاب غمزهٔ اختر ببست خندهٔ رخسار صبح سرمهٔ گیتی بشست گریهٔ …
شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم
شاهد سرمست من صبح درآمد ز خواب کرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب در برم آمد چو چنگ گیسو در پاکشان من شده از دست صبح دست بسر …