قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱ - در عزلت و قناعت و بیطمعی
زین بیش آبروی نریزم برای نان آتش دهم به روح طبیعی به جای نان خون جگر خورم نخورم نان ناکسان در خون جان شوم نشوم آشنای نان…
شمارهٔ ۱۷۲ - درستایش اصفهان
نکهت حور است یا هوای صفاهان جبهت جوز است یا لقای صفاهان دولت و ملت جنابه زاد چو جوزا مارد بخت یگانه زای صفاهان چون زر جو…
شمارهٔ ۱۷۳ - در موعظه و تجرید و تخلص به مرگ عموی خود
سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختن گوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن بدرقه چون عشق گشت از پس پس تاختن تفرقه چون جمع گشت با کم کم س…
شمارهٔ ۱۷۴ - در تجرید و عزلت و قناعت و بیطمعی و شکایت از روزگار
ناگذران دل است نوبت غم داشتن جبهت آمال را داغ عدم داشتن صاحب حالت شدن حلهٔ تن سوختن خارج عادت شدن عدهٔ غم داشتن سر به تم…
شمارهٔ ۱۷۵ - در مرثیهٔ قدوة الحکماء کافیالدین عم خویش
خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتن مردمی در گوهر آدم نخواهی یافتن روی در دیوار عزلت کن، در هم دم مزن کاندرین غمخانه کس همدم…
شمارهٔ ۱۷۶ - در شکایت و عزلت و حبس و تخلص به نعت پیغمبر اکرم
صبحدم چون کله بندد آه دود آسای من چون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من مجلس غم ساخته است و من چو بید سوخته تا به من راو…
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر
عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هین گوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین منتظران تواند مانده ترنجی به کف رخش برون تاز هان، پ…
شمارهٔ ۱۷۸ - مطلع دوم
غارت دل میکنی شرط وفا نیست این کار من از سایه شد سایه برافکن ببین وصل ندیده به خواب فرض کنی خوشدلی بر سر خوان تهی کس ن…
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح ابوالمظفر شروان شاه
کوی عشق آمد شد ما برنتابد بیش از این دامن تر بردن آنجا برنتابد بیش از این در سر بازار عشق از جان و جان گفتن بس است کاین …
شمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایت
دلسوز ما که آتش گویاست قند او آتش که دید دانهٔ دلها سپند او هر آفتاب زردم عیدی بود تمام چون بینمش که نیم هلال است قند او…