سرخ رویی و زرد رویی

از کسایی مروزی در دیوان اشعار

نورد بودم، تا ورد من مُورَّد بود

برای ورد مرا ترک من همی پرورد

کنون گران شدم و سرد و نانورد شدم

از آن سبب که به خیری همی بپوشم ورد

بازگشت به فهرست

قبلیمرگ امیر

بعدیمردم و زمانه

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید