بخشندگی ممدوح

از کسایی مروزی در دیوان اشعار

کفت گویی که کان گوهرستی

کزو دایم کنی گوهر فشانی

چو جانت از جود و رادی کرد یزدان

تو بیجان زنده بودن کی توانی ؟

بازگشت به فهرست

قبلیمی و ماه و مریخ

بعدیتف و تاب

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید