شنبلید ، در میان خوید

از کسایی مروزی در دیوان اشعار

بگشای چشم و ژرف نگه کن به شنبلید

تابان به سان گوهر، اندر میان خوید

بر سان عاشقی که ز شرم رخان خویش

دیبای سبز را به رخ خویش بر کشید

بازگشت به فهرست

قبلیصبح و نبید

بعدیگازُر

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید