شمارهٔ ۲۲۶

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

گل راز طرب همه دهان می خندد

گویی ز برای چه چنان می خندد؟

آری همه کار کش ببرگست ز زر

زان خفت ستان و بر جهان می خندد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۲۵

بعدیشمارهٔ ۲۲۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید