شمارهٔ ۲۱۹

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند

گه بر گل و گاه بر شکر می غلتد

روزی صد بار بر درت میدم چشم

تر می شود و بخاک در می غلتد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۱۸

بعدیشمارهٔ ۲۲۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید