پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۱۸

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
از شاخ بهر باد فرو می افتد
ز آغاز و سرانجام همی اندیشد
وز آمد و شد خنده برو می افتد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید