شمارهٔ ۳۲

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

از سنگ جفایش دل غم پیشه شکست

یعنی مینای صاف اندیشه شکست

غیر از دل پر درد به ما هیچ نبود

زآنرو گله پهن شد که این شیشه شکست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۱

بعدیشمارهٔ ۳۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید