شمارهٔ ۳۱

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

در هند که دیده را غبارش مددی است

هر قبضهٔ خاک خلد را دست ردیی است

هر سو طاووس مست بر نخل بلند

همچون سبد گل بسر سرو قدی است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۰

بعدیشمارهٔ ۳۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید