شمارهٔ ۹۱۲

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

فزونتر گردد از زهد ریایی نخوت مردم

کدوی باده بر خود بند تا خود را نسازی گم

گره از رشتهٔ تقدیر نگشاید اگر جویا

سراسر پنجهٔ سعی تو یک ناخن شود چون سم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۱۱

بعدیشمارهٔ ۹۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید