شمارهٔ ۹۱۰

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

از وصال مایوس است این دلی که من دارم

او بهشت و طاووس است این دلی که من دارم

قرمزی گل رویی برده صبر و آرامم

در فرنگ محبوس است این دلی که من دارم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۰۹

بعدیشمارهٔ ۹۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید