شمارهٔ ۷۹۰

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق

حسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق

در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی است

گو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۸۹

بعدیشمارهٔ ۷۹۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید