شمارهٔ ۷۷۹

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

سبزه پامال شد از نرمی خویش

لاله داغست ز خون گرمی خویش

عزلت آن کس که پی شهره گزید

رفته در پردهٔ بی شرمی خویش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۷۸

بعدیشمارهٔ ۷۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید