شمارهٔ ۶۱۶

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد

چنان رخسارش افروزد که آتش در فرنگ افتد

اگر زخم تو ننوازد مرا از گرمی آهم

چنان کز نوک مژگان اشک پیکان از خدگ افتد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۱۵

بعدیشمارهٔ ۶۱۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید