شمارهٔ ۶۱۲

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذرد

چون ز پیشم بگذرد بر من قیامت بگذرد

چون نیاید از زبان هرگز ادای حق شکر

وقت آنکس خوش که عمرش در ندامت بگذرد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۱۱

بعدیشمارهٔ ۶۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید