شمارهٔ ۳۸۹

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

ای خودآرا ترسم از پهلوی دلآزاریت

دود برخیزد چو شمع از طرهٔ زرتاریت

همچو آن چشمی که مژگان باز در دیدن کند

برتنم بگسیخت تار بخیه زخم کاریت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۸۸

بعدیشمارهٔ ۳۹۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید