شمارهٔ ۳۷۹

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت

جلوهٔ روی تو چون آیینه در خور دید و رفت

در ره همت به پای شوق مانند حباب

چشم را از هر دو عالم می توان پوشید و رفت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۷۸

بعدیشمارهٔ ۳۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید