شمارهٔ ۱۱۵

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

ترسم که خراشد تن نازک بدنم را

از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را

چون موج که برهم خورد از وی کف دریا

در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۴

بعدیشمارهٔ ۱۱۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید