قطعات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۳

شعر

فهرست اشعار

اوستاد زمان ملک فخرا که خرد وصف او نیارد گفت بود چون گنج فضل دانش و علم ز آن سبب رخ به زیر خاک نهفت قدر او را کسی نمی دا…

آفتاب فلک جاه امیرالامراء که توانش گل این نه چمن خضرا گفت باطن و ظاهرش از ماهی و موج است زبان تا تواند صفت گوهر او دریا …

به کیش ما پس از خلوت نشین لی مع الهی کسی حاشا که چون شاه ولایت بوالحسن باشد بود با غیر در چشم بصیرت شاه مردان را همان فر…

شیخ میرک که از ره دانش مسند عز و شان مقامش شد بسکه کوچک دلی کند با خلق کاف تصغیر جزو نامش شد

حبذا نواب حفظ الله خان آنکه چشم مهر و مه مثلش ندید دست خیاط قضا نام خدا خلعت دولت بر اندامش برید خنجر قهرش دل گردان شکاف…

کو طالع و بخت آنکه باشم در حضرت کربلا ز زوار چینم گل بوسه بالب شوق گاهی از درگهی ز دیوار مالم بر خاک آستانش هر دم روی نی…

گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب تا چند ساعتش مکد از حرص بی شمار یا چون ندیده قاشق او روی گوشت را چسبد ز شوق گوشت به لب…

میر عبداللطیف خان که گذشت در محرم ازین سرای غرور باد تا حشر مرقد پاکش همچو فانوس گردآور نور گفت تاریخ رحلتش را عقل ‏«بحس…

علی رضا که گلی از بهار کشمیر است مدام شاه خراسان نگاهبان بادش ز سرد و گرم حوادث به حرمت این نام رسد ز فیض دو معصوم دایم …

چیست آن جانور روشن رای که بود پاش یکی با گردن زندگی باعث نابودی اوست تندرستیش بود در کشتن

۲/۳