پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۴

از جنید شیرازی در دیوان اشعار - غزلیات

چند از فصل بهاران در کنار زنده رود
نغمه نای عراقی با نی و آواز رود
بر سر پل عاشقی دیدم که رودی می‌نواخت
اشک خون از دیده می‌بارید و می‌گفت این سرود
چون بود حال غریبان در فراق رود خویش
سیل می‌راند ز چشم و باد می‌آرد ز رود
بر کنار زنده رود آخر کجا دل خوش کنم
رود رفته از کنار و در کنار از دیده رود
ای گل خندان که بگذشتی چو باد نوبهار
بادت از ما دم به دم هر بامداد و شب درود
چون (جنید) آن کس که سر بر خدمت پیران نهد
کی به تاج خسروی آرد سر خدمت فرود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید