رباعیات

از مجموعه اشعار جیحون یزدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶

شعر

فهرست اشعار

سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرود کز سیل جسارت به شه ما نرود دریاست چو طبع شاه پس دلشده نیل سوی که رود گر که به دریا نرود

شهزاده نادر آن وحید همه شهر کز عاطفتش به از شکر گردد زهر مقصود وی است اینکه حکیمان گویند انسان تمام نادر است اندر دهر

خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزش مقراض نهد در اهل بخیه طرزش دیبای ولاش گز نکرده نبُری کاین پارچه سوزن نرود بر درزش

دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارش شرمنده شوند ثابت و سیّارش تن آینه‌وَش چنان شود زو صافی کز سینهٔ مرد بنگری اسرارش

آن شوخ که زد شرر به جان‌ها خشمش زلفش دل خلق برد و داند پشمش چشمی او راست تنگ و ...گشاد ای کاش ...بود اثری از چشمش

شهزاده محمد ای شه شیر مصاف کز صارم تو گاو زمین دزدد ناف با مردیت این عجب بود کافتاده است در وعدهٔ تو چون زن خصم تو خلاف

آن مرد شریف نام مردود کثیف کز هستی او یافته امکان تخفیف دیدم چو ...گفت آسوده توان خفت در این جای شریف

ای فرق تو را تاج تفاخر به فرق در بحر می از خماری‌ام ساز غرق مپسند که امشب بر مستان غرور ریزم عرق وجه پی وجه عرق

آن چای که چون خور دهد از جام شعاع از قلب زدوده زنگ و از مغز صداع همرنگ می است لیک می را با وی فرقی‌‌ست که در میان جلق اس…

زاهد چه پی کوثر و زمزم گردم بگذار به جام بادهٔ جم گردم داد آخرت آدم صفی بر دنیا من پُر که ترقی کنم آدم گردم

۲/۳