غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - واسطة العقد
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
با یار کوچ کرده ز دل ناله میرود قطره زنان سرشک ز دنباله میرود دم درکشم که راه به جایی نمیرسد هرچند بر زبان جرس ناله م…
شمارهٔ ۱۷۲
ز آفتاب به رشکم که زیر پای تو افتد ز سایه نیز که چون زلف در قفای تو افتد به هر بلا رسد از تو غیر شکر نگویم مرا عطاست بلا…
شمارهٔ ۱۷۳
گرچه صد جان در ره جانان زیان خواهیم کرد هر چه خواهد خاطر او آنچنان خواهیم کرد در دلش جنبید مهر از ناله ما اندکی اندک اند…
شمارهٔ ۱۷۴
گه عشق به ذات می نماید گاهی به صفات می نماید بی پرده یکیست ذاتش اما در پرده ذوات می نماید در ستر بطون و سر وحدت بی صبر و…
شمارهٔ ۱۷۵
عارف که سخن به راه گوید الله ولا سواه گوید اثبات وجود خلق با حق در طور یقین گناه گوید هرکس که شود مرید عشقت اول کم مال و…
شمارهٔ ۱۷۶
به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید سزد کز سایه او سرو خیزد یاسمین روید کنم از پرده های دیده و دل فرش راه او دریغ…
شمارهٔ ۱۷۷
نه همین وقت مرا عشق مشوش دارد کیست در دور جمالت که دلی خوش دارد جمع و فرقیست عجب زلف تو را صوفی وار شانه اش جمع کند باد …
شمارهٔ ۱۷۸
نسیم باده به جان مژده حیات دهد لب پیاله ز غمها خط نجات دهد متاع هستی خود صرف باده کن زان پیش که دور چرخ به تاراج حادثات …
شمارهٔ ۱۷۹
هر که بینم که پس زانوی غم آه کشد میرم از غم که مبادا ز غم آن ماه کشد با وجود قد رعناش اگر زاهد را دل به طوبی کشد از همت …
شمارهٔ ۱۸۰
دم به دم خونم ز دیده بر گریبان میچکد میفشانم چون گریبان را به دامان میچکد مینویسم وصف لعلت وز شکاف کلک من آب حیوان م…