غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - واسطة العقد
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
شنیده ام که به گل بلبل سحرخوان گفت که شکر نعمت صبح وصال نتوان گفت درون غنچه چرا خون و جیب گل چاک است اگر نه مرغ چمن داست…
شمارهٔ ۱۲۲
ساقیا می ده که صحرا سبز و بستان خرم است توبه ای کامروز نشکسته ست در عالم کم است از زجاجی جام می ریزد ز یکدیگر فرو گرچه ه…
شمارهٔ ۱۲۳
برفت یار و مرا در فراق خویش گذاشت درون فگار و جگرچاک و سینه ریش گذاشت ندانم از غم هجرش پناه با که برم چو عشق او نه مرا آ…
شمارهٔ ۱۲۴
ترک شیرین شمایلی که مراست کی توانم بدین دلی که مراست من گرفتار و یار مستغنی آه ازین کار مشکلی که مراست شد پی دستبوس قاتل…
شمارهٔ ۱۲۵
هنوز یک گل تو از هزار نشکفته ست به باغ عشق چو بلبل هزارت آشفته ست قبای تنگ گشادی ز پیرهن هرگز به لطف تو گلی از باغ حسن ن…
شمارهٔ ۱۲۶
به عشق آن پیر عالمگیر گشته ست که در عشق جوانان پیر گشته ست ز طفلان کم بود پیری که مویش نه از شکرلبان چون شیر گشته ست نه …
شمارهٔ ۱۲۷
چیست آن زلف سیه پیش رخت کافروختهست شهپر جبریل کز برق تجلی سوختهست زیر طره عارضت آن آتش آمد کش خدای در شب طور از پی جذب…
شمارهٔ ۱۲۸
جلوه حسن تو کجاست که نیست جذبه عشق تو که راست که نیست خبر وصل تو رسد همه جای این خبر در دیار ماست که نیست کج نهادی کله ب…
شمارهٔ ۱۲۹
دلنواز ز من خسته جگر بازمایست دیده روشنی از اهل نظر بازمایست با تو از هر غرضم پاک ز همراهی من به غرضهای حریفان دگر بازما…
شمارهٔ ۱۳۰
یار دروغ وعده بیباک من کجاست شادی رسان خاطر غمناک من کجاست هستم ز عقل و دعوی ادراک او بجان آشوب عقل و آفت ادراک من کجاست…