قطعات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
پیری دیدم خمیده قامت دنبال جنازه جوانی با او به زبان حال می گفت گریان گریان به هر زبانی رفتی تو چو تیر و من بماندم در قب…
شمارهٔ ۳۲
دی رسید از مطبخ خواجه که بادا دود آن رفته چون ظل زمین تا طارم فیروزه رنگ یک طبق سیمین دوایر کرده بر اقطار طی حشو آن در د…
شمارهٔ ۳۳
هرچند بود آیینه احوال دگر ضد از عیب کسان زان هنر خود بشناسی کردم خزفی چند به سوی تو روانه تا قیمت سلک گهر خود بشناسی
شمارهٔ ۳۴
ایا دقیقه شناسی که سر هر مشکل به پیش خاطر وقاد تو بود مکشوف ز اختیار که صد صیغه را بود مصدر نخست صیغه بگیر از مضارع معرو…
شمارهٔ ۳۵
کرد تهمت حاسدی کز شهر یاران کهن می رود جامی ز بس آزارهای نو به نو بخردی گفتا چو نقد عمر خود یعنی سخن می گذارد پیش ما هر …
شمارهٔ ۳۶
ای زده دم ز سبکروحی خویش انت والله تقیل و ثقیل با وجود تو کم است از پشه در ترازوی گرانجانی پیل
شمارهٔ ۳۷
جامی به مقتضای زمان چون برآمدند صدیقیان دهر به رنگ سلولیان مگشا زبان به فضل که رمحیست زهرناک در طعن اهل فضل زبان فضولیان…
شمارهٔ ۳۸
موصل تحفه های شاه کسیست که چو او در زمانه طامع نیست ضعف آن کاورد اگر بدهم به وی از من هنوز قانع نیست