رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
حق فاعل و هر چه جز حق آلات بود تأثیر ز آلت از محالات بود هستی که مؤثر حقیقی ست یکی ست باقی همه اوهام و خیالات بود
شمارهٔ ۴۲
نی غنچه باغ من طراوت گیرد نی شربت عیش من حلاوت گیرد از خم سعادتم اگر باده دهند در ساغر من رنگ شقاوت گیرد
شمارهٔ ۴۳
با طبل اجل کوس نمی دارد سود صیت کی و کاووس نمی دارد سود زین غم همه انفاس من افسوس شده ست افسوس که افسوس نمی دارد سود
شمارهٔ ۴۴
عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد زهری که رسد همچو شکر باید خورد هر چند تو را بر جگر آبی نبود دریا دریا خون جگر باید خورد
شمارهٔ ۴۵
دلخسته و سینه چاک می باید شد وز هستی خویش پاک می باید شد آن به که به خود خاک شویم اول کار چون آخر کار خاک می باید شد
شمارهٔ ۴۶
دل تا در دلبر به تظلم شده باد تن بر درش از در ترحم شده باد چون نیست حجاب او به جز هستی ما در هستی او هستی او گم شده باد
شمارهٔ ۴۷
ای روی تو گل دهان و لب نقل و نبیذ عیش همه از لذت وصل تو لذیذ تا چشم بد زمانه ماند ز تو دور از دست منت باد به گردن تعویذ
شمارهٔ ۴۸
ای چشم من از نور رخت چشمه نور سر من از اسرار غمت جای سرور ظاهر به تو گشت جمله ذرات و تو را خورشید صفت در همه ذرات ظهور
شمارهٔ ۴۹
دور از رخت ای سنگدل سیمینبر لم یبق من الوجود عین و اثر هر چند که تلخ و جان ستان باشد مرگ والله نواک منه ادهی وامر
شمارهٔ ۵۰
چشم تو که ریخت خون صد خسته جگر در ماتمشان کبود پوشید مگر نی نی غلطم که در گلستان رخت یک جای دمید نرگس و نیلوفر