غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را می کشی بر صفحه امید حرف بیم را روی تو در احسن التقویم اگر دیدی حکیم کی نهادی ز آفتاب و…
شمارهٔ ۴۲
رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را یا طاقتی و صبری این پیر ناتوان را بختم جوان و عقلم پیر است لیک عشقش آورده زیر فرمان هم پ…
شمارهٔ ۴۳
گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را کجا دانست یارب درد و داغ دل فگاران را مبار ای ابر روز گشت آن چابک سوار آخر که دید…
شمارهٔ ۴۴
معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را که جز خوی نکو لایق نباشد روی نیکو را مرا چشم نکویی بود ازان بدخو چه دانستم که خواهد …
شمارهٔ ۴۵
گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را کشف شد نور تجلی عارف آگاه را مایل طوبی نیاید سایه سرو قدت منصب عالی چه لایق همت کوتاه…
شمارهٔ ۴۶
ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا شاد کن آخر گهی دلهای غم پرورده را گر به گورستان مشتاقان سواره بگذری جان دمد در تن صد…
شمارهٔ ۴۷
رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را دزد آری بهر کالا می شکافد خانه را تخم مهر خال او در دل میفکن ای رقیب بیش ازین ضایع …
شمارهٔ ۴۸
دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود را کجا روم به که گویم غم نهفته خود را درآ ز خواب خوش ای بخت بد مگر بگشایم به روی همچو…
شمارهٔ ۴۹
منم ز جان شده بنده مه یگانه خود را که ساخت جلوه گه ناز بنده خانه خود را قدم به خانه ام آن سرو تا نهاده به هر دم هزار بوس…
شمارهٔ ۵۰
بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش را مطلع آفتاب کن گوشه بام خویش را با همه می رسد غمت قسمت بنده هم بده خاص به دیگران مکن …