غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
لبم از خاک پات می گوید تشنه ز آب حیات می گوید هر که محراب ابروان تو دید عجلوا بالصلوة می گوید عقده زلف پیچ پیچ تو را خرد…
شمارهٔ ۳۹۲
دل قدت را بلاست میگوید کج نگویم که راست میگوید هرکه را دیده شد غبار درت دیده را توتیاست میگوید درد خود بیتو هرکه را …
شمارهٔ ۳۹۳
با تو آن کس که ز هر جا سخنی می گوید حیفم آید که حدیث چو منی می گوید هیچ کس سر دهانت به حقیقت نشناخت هر کسی بهر دل خود سخ…
شمارهٔ ۳۹۴
با تو آنان که حدیث چو منی می گویند پیش جان قصه فرسوده تنی می گویند من نه آنم که کسی پیش تو گوید سخنم بهر تسکین دل من سخن…
شمارهٔ ۳۹۵
لبم از شعله شوق آبله پر خون زد بهر پابوس تو جان خیمه ز تن بیرون زد هر حبابی که ز خونابه چشمم برخاست دل به بزم غم ازان جا…
شمارهٔ ۳۹۶
آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد از رشک شانه آتشم از دل زبانه زد تبخاله نیست بر لبم این آبله که جان خیمه ز داغ و درد درون…
شمارهٔ ۳۹۷
یار کز ساعد آستین بر زد بهر تاراج عقل و دین برزد دست مهرش گرفت جیب دلم گرچه دامن به قصد کین بر زد داغ سودا نهاد بر دل گل…
شمارهٔ ۳۹۸
تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزد چه فتنه کز پی تاراج عقل و دین خیزد اگر در آب فتد عکس قد و عارض تو به هر زمین که رسد س…
شمارهٔ ۳۹۹
چو مست من ز خمار شبانه برخیزد هزار فتنه و شور از زمانه برخیزد چو تیر جور نهد بر کمان ز میدانش هزار کشته برای نشانه برخیز…
شمارهٔ ۴۰۰
جان بخشد از لب کشته را وانگه به خون فرمان دهد خون خواری آن شوخ بین کز بهر کشتن جان دهد خاکم پس از فرسودگی ریزید در میدان…