غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
از کوی زهد ساحت میخانه خوشتر است وز ورد صبح نعره مستانه خوشتر است یک دانه نقل از کف رندان درد نوش در دست ما ز سبحه صد دا…
شمارهٔ ۱۸۲
درویش را سرا سر کوی فنا بس است ترک متاع و خانه متاع سرا بس است گو هرگزم ز فرش منقش مباش رنگ پهلو منقش از اثر بوریا بس اس…
شمارهٔ ۱۸۳
غمت تا در دلم منزل گرفته ست ز شادی جهانم دل گرفته ست مپرس از من شمار عقد آن زلف که عقل آن عقده را مشکل گرفته ست تو دریای…
شمارهٔ ۱۸۴
تا عشق توام زبون گرفته ست دل قاعده جنون گرفته ست چون لاله مرا ز داغ عشقت آتش به همه درون گرفته ست گل را ز بنفشه نیست آن …
شمارهٔ ۱۸۵
خوش آن که وقت گل لب جویی گرفته است در پای سرو دست سبویی گرفته است جعد بنفشه را که چمن مشکبوی ازوست بر بوی زلف غالیه بویی…
شمارهٔ ۱۸۶
گرچه خلقی ز تو در دام بلا افتاده ست هیچ کس را نه فتاد آنچه مرا افتاده ست دلم از جا تنم از پای فتاده ست ببین که مرا در غم…
شمارهٔ ۱۸۷
روی خوب تو مهوش افتاده ست خال مشکین بر او خوش افتاده ست چشم بد دور خال بر رخ تو چون سپندی بر آتش افتاده ست چهره زرد ما ز…
شمارهٔ ۱۸۸
باز هوای چمنم آرزوست جلوه سرو و سمنم آرزوست نکهت گل را چه کنم ای نسیم بویی ازان پیرهنم آرزوست توبه ز می کردم و آمد بهار …
شمارهٔ ۱۸۹
چو یار دور چه سود ار بهار نزدیک است جدا ز صحبت او گل به خار نزدیک است دیارم آن سر کویی ست و یارم آن سر کوی خوشا کسی که ب…
شمارهٔ ۱۹۰
به جانب سفر آن ترک تندخو رفته ست خبر دهید مرا کز کدام سو رفته ست به گردش ار چه رسیدن نمی توان باری کشم به دیده غبار رهی …