غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
هلال عید جستن کار عام است هلال عید خاصان دور جام است بیا ساقی که امشب توبه ما ز می چون روزه فردا حرام است برافراز آتشی د…
شمارهٔ ۱۴۲
نهفته سیم به زیر قبا که این بدن است گرفته برگ سمن را به بر که پیرهن است بسن ز پیرهن اندام نازکش که مگر در آب گشته عیان ع…
شمارهٔ ۱۴۳
آتش اندر خرمن ما زد رخت وین روشن است خال مشکین تو بر رخ دانه ای زین خرمن است آن رخ نازک چو آب از دیده رفت اما هنوز نقش خ…
شمارهٔ ۱۴۴
یاقوت لب تو قوت جان است وصل تو حیات جاودان است زلف تو بر آفتاب تابان از شعر سیاه سایه بان است بستی به لباس کج کلاهان بر …
شمارهٔ ۱۴۵
مگو که قطع بیابان عشق آسان است که کوههای بلا ریگ آن بیابان است حدیث چتر مرصع به میر قافله گوی که سایه بان ز ره ماندگان م…
شمارهٔ ۱۴۶
دلم ز هجر خراسان ازان هراسان است که بحر فقر و محیط فنا خراسان است نخست گوهر از آن بحر شاه بسطامی ست که قطب زنده دلان و خ…
شمارهٔ ۱۴۷
کیست آن شوخ که مهمان تهیدستان است که ز سر تا به قدم شعبده و دستان است مجلس از رشک رخش داغ نه گلزار است خانه از سرو قدش ط…
شمارهٔ ۱۴۸
آن کیست سواره که بلای دل و دین است صد خانه برانداخته در خانه زین است ماهی ست درخشنده چو بر پشت سمند است سروی ست خرامنده …
شمارهٔ ۱۴۹
روی خود را مگو شریک مه است در نکویی که لاشریک له است نارسیده به چارده سالت رویت افزون ز ماه چارده است ملک هستی تمام طی ک…
شمارهٔ ۱۵۰
ای که جان و دل آگاه تو را همراه است بی تو آگه نیم از خویش خدا آگاه است مدت صحبت تو عمر گرانمایه ماست آه ازین عمر گرانمای…