پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۶ - قطعه

از جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار - مقطعات

خداوندا بدین حالت من از شکر و ثنا گفتن
نپردازم همی حقا که چیزی دیگر اندیشم
ندانم من که گر حاشا جهد بر دامنت بادی
مرا پروای آن باشد که یک معنی براندیشم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید