غزلیات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
زلف چون از روی یکسو افکند ماه گردون را بزانو افکند دانه دل آن لب شیرین بود دام جان آن چشم جادو افکند دل بزلفش دادم و انک…
شمارهٔ ۸۲
دل چو دم از دلربائی میزند عافیت را پشت پائی میزند بازعاشق گشت و معذورست دل گرچه لاف از بیوفائی میزند از میان موج خون چون…
شمارهٔ ۸۳
عشقت آتش در آب داند زد نرگست راه خواب داند زد زلف دلبند تو بدل بردن پایها بر صواب داند زد گره از غالیه تواند بست حلقه از…
شمارهٔ ۸۴
غمت جز در دل یکتا نگنجد که رخت عشق در هر جا نگنجد ندانم از چه خیزد اینهمه اشک که چندین آب در دریا نگنجد مرا گفتی که جز م…
شمارهٔ ۸۵
کارم نه بر مراد دل ریش میرود روزم همه بکام بد اندیش میرود با کافران نمیرود اندر دیار روم آنچ از فراق بر من درویش میرود د…
شمارهٔ ۸۶
جور و جفای تو نیک و بد بسر آید خط تو آخر بدیر و زود برآید ناوک مژگان تو چو تیر سحرگه پوست ندارد خبر که بر جگر آید ماه چو…
شمارهٔ ۸۷
چون رخت مملکت جم نبود چون لبت معجز خاتم نبود چون رخت ماه فلک هم نبود چون توئی در همه عالم نبود از تو مارا نه سلام و نه پ…
شمارهٔ ۸۸
ابر نوروز زغم روی جهان میشوید باز هر دلشده دلبر خود میجوید باد چون طبله عطار بمشک اندودست هرکجا برگذرد خاک ازو میبوید بر…
شمارهٔ ۸۹
مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد ز وصلیش شکرها گویم ز بختم منتی باشد به دیداری و گفتاری زیار خویش خرسندم پس ار بوسی …
شمارهٔ ۹۰
دلبرم بر من تحکم میکند عهدنامه هر زمان گم میکند می نهد هر ساعتی خاری دگر پس چو گل در لب تبسم میکند نرگس بی آب او در دلبر…