غزلیات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست جانم ز عشق در همه عالم علامتست از روزگار خویش مرا صد شکایتست وز دوستان خویش مرا صد ملامتس…
شمارهٔ ۱۲
این دل که به بند زلف دربستهست بس جان که به تیغ خشم خود خستهست بستهست نقاب مشگ بر رویت زان ماه طلسم خویش بشکستهست دل …
شمارهٔ ۱۳
عشق تو همچون قضا فرمانرواست وصل تو همچون قدر مشکل گشاست لعل میگونت بسرخی میزند سرخیش زانست کاندر خون ماست عشق تو زرد کرد…
شمارهٔ ۱۴
بنام ایزد جهان همچون بهشتست که خرم موسم اردیبهشتست زمین از سبزه گوئی آسمانست درخت از جامه پنداری فرشتست بصحرا شو تماشا ر…
شمارهٔ ۱۵
هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر است بی جرم با من هر دمش از نو عتابی دیگر است گفتم به جان منت بنه جان بستدی بوسه بده در…
شمارهٔ ۱۶
عشقبازی با چو تو یاری خوشست جان فدا کردن ترا کاری خوشست عاشقی گر خود همه درد دلست درد دل از چونتو دلداری خوشست بست خورشی…
شمارهٔ ۱۷
یک بار که لعل او سخن گفت بنگر که چه نغز و دلشکن گفت هر سرد که دشمنی نگوید امروز بدوستی بمن گفت صد بار دروغ کرد وعده وانگ…
شمارهٔ ۱۸
وصل تو چو عمر جاودانه است خوی تو چو گردش زمانه است در راه قضا رخ تو دامست در دام قدر لب تو دانه است در هر نفسم هزار آهست…
شمارهٔ ۱۹
خطت تا بر گل از عنبر نوشتست غمت بر من خطی دیگر نوشتست مگر بیداد تو دل را خوش آمد که بر رویم بآب زر نوشتست دمیده گرد لعلت…
شمارهٔ ۲۰
دل درد تو در میان جان بستست جان در طلب تو بر میان بستست عشق تو ز دست در دلم آتش زان چشم من آب در جهان بستست صد چشمه خون …