غزلیات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم نا خورده می وصل تو در رنج خماریم زان زلف پژولیده و ناخفته دو چشمت چون چشم تو و زلف تو بیخ…
شمارهٔ ۱۲۲
برداشتیم دل ز امیدی که داشتیم بر برنداشتیم ز تخمی که کاشتیم آنخود چه روز بود که در وصل میگذشت وان خود چه عیش بود که ما م…
شمارهٔ ۱۲۳
بی تو چونان زغم هجر تو می بگدازم که بگوشی نرسد صعب ترین آوازم کشته عشق توام جای ملامت باشد؟ خود بدین زنده ام انصاف و بدی…
شمارهٔ ۱۲۴
آن چیست که من از تو و عشق تو ندیدم وان چیست که در هجر تو از تو نشنیدم احسنت چنین کن همه خون دل من خور کاخر بگزافت ز جهان…
شمارهٔ ۱۲۵
دست در دامن فلان زدهایم پشت پا بر همه جهان زدهایم آبرو زان به باد بر دادیم کآتش اندر میان جان زدهایم نیست از ناله هیچ…
شمارهٔ ۱۲۶
خشمت آمد که من ترا گفتم که ترا عاشقم خطا گفتم شاید ارخون شود دلم تامن بتو ناگفتنی چرا گفتم من ز دست زبان برنج درم سوزیان…
شمارهٔ ۱۲۷
خود بخود خواستم اینعشق علی الله چکنم محنت من ز من آمد گله زانمه چکنم نتوان خوردغم ار در ره او کشته شوم صد هزارند چو من ک…
شمارهٔ ۱۲۸
یا ز چشمت جفا بیاموزم یا لبت را وفا بیاموزم پرده بردار تا خلایق را معنی والضحی بیاموزم تو ز من شرم و من ز تو شوخی یا بیا…
شمارهٔ ۱۲۹
از روی چو خورشیدت هرگه که براندیشم یکذره بود کمتر چون از قمر اندیشم جائی که لبت باشد با انهمه شیرینی از لعل تو بیزام گر …
شمارهٔ ۱۳۰
هر جور که من ز یار می بینم از نامه روزگار می بینم عیشی نه بکام دل همیرانم رنجی نه باختیار می بینم خون ریزی وعده های او د…