پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۹۳

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

در باغ شدم سحر که از غایت درد
می‌گفت به خنده سرخ گل با گل زرد
بلبل ز فراق روی من نالانست
از درد بگو روی تو را زرد که کرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید