پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۹۲

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

کس عهد وفا چنانکه پروانهٔ خُرد
با دوست به پایان نشنیدیم که بُرد
مقراض به دشمنی سرش برمی‌داشت
پروانه به دوستیش در پا می‌مرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید